668

1. Օրհնված ջուրն է իջնում երկնքից
Անապատ ու չոր դաշտերի վրա, դաշտերի վրա:
Տիրոջ արյունն է սուրբ երակներից
Հոսում մեր բազում մեղքերի վրա, մեղքերի վրա:

    Չոր անապատը պարտեզ է դառնում
    Ու լցվում ծաղկանց անուշիկ բույրով,
    Իսկ մենք, սրբված մեղքերից բազում,
    Տիրոջ ոտքերն ենք թրջում արցունքով:

2. Երկնքից իջած Ջուրը Խոսքն է՝
Ուղարկված կյանքի և հոգու համար, և հոգու համար,
Իսկ Տիրոջ բացված խորը վերքերը
Բալասան են մեր վերքերին բացված: