52

      Երաժշտ. Էլմ. 113
1. Եթե կյանքի մրրկից հոգիդ ընկճված,
Հոռի ամպերով է ճամփադ մթագնած,
Հիշի՛ր Տիրոջ պարգևած ողորմությունն,
Պիտ հիանաս՝ միտք բերելով սուրբ Արյուն։

     Տիրոջ գութն ու բարիքներն հիշի՛ր
     Եվ դրանք ամենուրեք պատմի՛ր,
     Միտք բեր և տես՝ առատ Նա բաշխեց,
     Կհիանաս, թե ինչպես Նա կատարեց։


2. Արդյո՞ք հոգսի բեռն է խեղճ հոգիդ ճնշում,
Ծանր վի՞շտն է դառնությամբ սիրտդ ճմլում,
Երբ հիշես Տիրոջ գութ, պիտ աչք բարձրացնես,
Կնետես կասկածներդ, գովեստ կերգես։


3. Տեսնես հարուստի երկրավոր բարիքներ,
Իսկույն հիշի՛ր երկնքի քո մեծ գանձեր,
Տերը բոլոր կարիքներդ պիտ հոգա,
Ոսկուց շատ թանկ է, ինչ որ Նա քեզ կտա։


4. Քաջացի՛ր հոգով, արդ Քրիստոսին նայի՛ր,
Նրա ուժով բոլոր վշտերդ ամոքի՛ր,
Նրա ողորմությունը պահի՛ր քո սրտում,
Կգտնես հանգիստ քո երկրավոր կյանքում։