489

1. Հեռու մի լեռ կա՝ Գողգոթա,
Մի խաչ՝ երկուհազարամյա,
Հոսում է արյունն այն Խաչյալի։

     Հասի՛ր դու լեռը Գողգոթա,
     Նայի՛ր այն սուրբ Տառապյալին,
     Քեզ համար է տանջվում Աստծո Որդին։

2. Երբ ճնշված ես մեղքի բեռից,
Լույս ես փնտրում խավար տեղից,
Հուսա՛ Նրա Արյանն՝ հոսող խաչից։