370

1. «Հիսո՜ւս, եկո՛ւր, Փրկի՜չ, եկո՛ւր,
Ամե՜ն, եկո՛ւր»,- կըսե հարսը։
Ահա ամպերով կուգա, Որ Էր
Եվ Որ Է, և որ պիտի գա։

     Ճերմակ հանդերձ տվել ես,
     Նարդոս յուղով օծել ես,
     Ոսկե զարդով զարդարել,
     Հիսո՛ւս, Քեզ համար։

2. Այսպես կըսե. «Հա՜րս իմ, քո՛ւյրս,
Պատրա՛ստ կեցիր, ահա կուգամ:
Քեզ իմ քովս կառնեմ, կօրհնեմ
Հավետ, իմ արոտի անուշ հոտ»։

3. «Դու տնկել ես, հոգացել ես,
Երկնային ցողով ջրել ես,
Դու ես միայն հոգուս Փեսան, Հիսո՛ւս,
Եվ ես հարս` Քեզ արժանի»։