330

1. Ունայնություն է աշխարհը այս սին,
Ոչ ոք չասաց ինձ նույնիսկ այդ մասին,
Օրերը եկան, անցան շատ իզուր,
Երկրում ապրում եմ ինչպես օտար հյուր։
      Ո՛վ հոգի ծախված
      Ու դատապարտված,
      Աշխարհի կողմից եղար դու խաբված:

2. Զղջման արցունքով ելա Գողգոթա,
Հիսուսին տեսա ու ծնկի եկա,
Աշխարհը՝ ունայն, երկինքն է հույսս.
Գնեց Իր արյամբ ինձ Տեր Հիսուսը։
      Հոգիս երկնային
      Երկինք կգնա,
      Մարմինս հող է, հողին կդառնա։

3. Երկնքի դուռն է բացել իմ Տերը,
Այնտեղ պիտ գնան Տիրոջ սուրբերը,
Հրաման կգա շուտով երկնքից,
Հրավեր ունեմ իմ Տեր Հիսուսից։
      Հոգիս երկնային
      Երկինք կգնա,
      Մարմինս հող է, հողին կդառնա։

4. Աշխարհ դու անզոր, Տերս քեզ հաղթեց,
Սև ճիրաններից հոգիս ազատեց,
Մարդի՛կ, դուք բացեք ձեր քար սրտերը,
Փշրված սիրտ է սիրում մեր Տերը։
      Հոգիս երկնային
      Երկինք կգնա,
      Մարմինս հող է, հողին կդառնա։